เป็็นไร

หลายวันก่อนฉันบอกเธอไปว่าฉันไม่เป็นไร... 
เพราะฉันคิดว่าฉันคงไม่เป็นไร... 
แต่แล้ววันนี้ฉันก็เป็นไร...

ปลุกฉันที

คืนก่อนฉันบอกลาเธอด้วยความรักแล้วผลอยหลับไป...
ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกวัน เธอคนเดียวกันนั้นราวกับไม่รู้จักฉัน ทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้า...
อยากให้ความจริงตอนนี้ฉันยังไม่ตื่น อยากให้สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้เป็นเพียงฝันร้าย ใครก็ได้ปลุกฉันที...

ฉันเป็นใครในสายตาเธอ?

ฉันเป็นใครในสายตาเธอ?


ที่ต้องถามเธอเพราะฉันเคยใช้หัวใจตัวเองสัมผัสแล้วก็เพ้อฝันไปไกล แต่ที่ผ่านมาอะไรๆหลายๆอย่างบอกว่าที่ๆฉันให้ตัวเองอยู่มันสูงเกินไป สำคัญตัวเองผิดไป... 


หลังจากที่ได้รู้ฉันก็ดึงตัวเองลงมา แต่อยากได้ยินจากเธอชัดๆว่าฉันควรอยู่ตรงไหน ฉันดึงตัวเองลงมาต่ำพอหรือยัง...

รักกับความฝัน

แววตาซุกซนชวนมันเขี้ยว ไออุ่นจากอ้อมกอด รสจูบที่แสนหวาน

อีกครั้งกับภาพห้องนอนเดิมๆ ยามลืมตาตื่น กับความรู้สึกเดิมๆ เมื่อคิดถึง

เอนกายลงนอนบนเตียงเดิมๆ อีกครั้ง 'ความฝันคงดีที่สุดแล้วสำหรับฉัน'

เป็นกลางแปลว่าอะไร?

เป็นกลางแปลว่าอะไร?

เป็นกลางแปลว่าเห็นอะไรก็ต้องมองว่าเป็น 0

เป็นกลางแปลว่าเห็น 7 ก็ต้องมองว่าเป็น 0

เป็นกลางแปลว่าเห็น -7 ก็ต้องมองว่าเป็น 0

อย่างนั้นหรือ?

แคร้ก...ก...ก

นานกว่าชั่วโมงในที่สุดอุบลฯ-โคราชก็มา
รถไฟชั้นสามสภาพไม่น่าใช้งานได้เคลื่อนเข้ามาใกล้ฉันทุกทีแล้ว
โทรศัพท์ที่หนีบอยู่ที่หูซ้ายบอกฉันว่าเพื่อนรออยู่ที่โบกี้รองสุดท้าย
'สถานีรถไฟก็ไม่เลวนะ' ฉันคิดในใจก่อนส่องแล้วกดเสียงดัง แคร้ก...ก...ก

ความสุขสุดท้าย

บ่ายแก่ ๆ ของวันอาทิตย์…ฉันนอนตะแคงดูซิทคอมเรื่องโปรด
หัวของฉันลอยจากพื้นประมาณ 15 เซ็นติเมตร โดยมีมือซ้ายค้ำอยู่
มือขวาของฉันบรรจงสอดเหล็กแคะหูเข้าไป แคะ ๆ เกา ๆ อยู่อย่างนั้น
ฉันชอบแคะหูมาก เห็นเหล็กแคะหูทีไรอดไม่ได้ทุกที มันนำความสุขมาให้ฉันได้เสมอ

รู้สึกตัวอีกที่ ฉันเห็นตัวเองนอนคว่ำไร้สติ เลือดกองใหญ่ไหลออกมาจากหู
ภายในหูที่อาบไปด้วยเลือดสีแดง มีบางสิ่งโผล่ออกมาจากรูหู
เท่าที่เห็นความยาวไม่น่าเกินหนึ่งเซ็นติเมตร สิ่งนั้นสะท้อนแสงวิบวับ

ข้าง ๆ หัวของฉันมีลังหนังสือใบใหญ่ ใกล้ ๆ กันมีหนังสือตกอยู่ 3-4 เล่ม
ทั้ง ๆ ที่เมื่อสักครู่มันยังตั้งอยู่บนหลังตู้เหนือหัวของฉันอยู่เลย...

ฉันเป็นอะไร?

เพลงเพราะ ๆ เศร้า ๆ ซึ้ง ๆ ที่เคยฟังแล้วร้องตามเพราะถูกใจ
แต่หลายวันมานี้ฉันฟังแล้วน้ำตาคลอ หัวใจเต้นแรง...

เรื่องราวของนักยกน้ำหนักทีมชาติไทยคนหนึ่งที่พลาดเหรียญไปอย่างน่าเสียดาย
ซ้ำร้ายห้องพักของเธอที่เชียงใหม่ยังถูกไฟไหม้ น้องหมาทั้งสองตัวตายจากไปในเหตุการณ์นั้น
เป็นเรื่องเศร้ามากก็จริง แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงแค่สงสารเธอจับใจ
แต่วันนั้นฉันร้องไห้ น้ำตาไหล จนต้องแอบเช็ดน้ำตา…

เมื่อคืนนี้ฉันคุยกับเธอ คุยไปคุยมาดูเธอเงียบ ๆ ไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงแค่แอบน้อยใจเล็ก ๆ
แต่เมื่อคืนฉันร้องไห้ สะอึกสะอื้น น้ำตาไหลไม่หยุด ราวกับถูกทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรง…



‘ฉันเป็นอะไร ?’

ตู้ไปรษณีย์สีแดง

เด็กหญิงคนหนึ่งนั่งมองตู้ไปรษณีย์สีแดง

‘เป็นไปได้ไหม…ที่ตู้ไปรษณีย์จะรั่ว?’
‘เป็นไปได้ไหม…ที่จะมีคนมาแอบขโมยไป?’
‘เป็นไปได้ไหม…ที่เจ้าหน้าที่จะทำตกหล่นที่ต้นทาง?’
‘เป็นไปได้ไหม…ที่ไปรษณีย์จะทำหล่นหายระหว่างทาง?’



‘เป็นไปได้ไหม…ที่เขาจะไม่รักษาสัญญา?’

ที่ปรึกษา

นานมาแล้ว...ผมรู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง
ผมมักเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตของผมให้เธอฟัง โดยเฉพาะเรื่องสาว ๆ

ไม่ว่าผมจะกำลังสนใจผู้หญิงคนไหนอยู่ เธอจะคอยเชียร์ และเป็นกำลังใจให้ผมเสมอ
หลายครั้งที่ผมเจอกับปัญหา จะมีเธอคอยช่วยแก้ไขจนกระทั่งผ่านมันไปได้ทุกครั้ง

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาผมปิ๊งสาว ๆ มาแล้วมากมาย
แต่ละคนผมใช้เวลาในการจีบมากบ้างน้อยบ้าง แต่ทั้งหมดจบลงด้วยคำว่า ‘แป้ก’ ทั้งสิ้น

วันหนึ่งผมเจอผู้หญิงที่ผมรู้สึกตรงใจอีกครั้ง
ตลอดช่วงเวลาที่ผมตามจีบผู้หญิงคนนั้น ผมเล่าให้เธอฟังเช่นเคย
และเธอก็คอยเชียร์ผมเหมือนเคยเช่นกัน

ในที่สุดผมได้ตกลงเป็นแฟนกับผู้หญิงคนนั้น ผมบอกเรื่องนี้กับเธอ เธอดีใจมาก
อาจเป็นเพราะเธอคอยตามลุ้นเรื่องหัวใจของผมมานาน
และลุ้นมากับผู้หญิงหลาย ๆ คน ในที่สุดก็สำเร็จเสียที เธอคงภูมิใจ

ผมคิดว่าความรักของผมกับแฟนหากมีเธอคอยช่วยเหลือเช่นที่ผ่านมาคงไปได้สวย

เมื่อวานนี้ผมบอกกับเธอว่าผมจะแนะนำแฟนของผมให้เธอรู้จัก
“เดี๋ยวเราแนะนำให้เธอรู้จักกับแฟนเราดีมั้ย? จะได้เป็นตัวกลางเวลาเราทะเลาะกันไง”
“ได้ ๆๆ ดี ๆๆ แนะนำเลย เราอยากรู้จัก” เธอตอบตกลงด้วยความตื่นเต้นดีใจ
แล้วผมก็พาแฟนของผมมารู้จักกับเธอ



วันนี้ผมกับแฟนทะเลาะกัน เพราะแฟนของผมคลางแคลงใจในความสัมพันธ์ของผมกับเธอ...